
Głęboki, przygaszony odcień z pogranicza zieleni i żółci, w odbiorze przypominający ciemną oliwkę z kroplą szarości. We wnętrzu buduje wrażenie spokoju i stabilności, wprowadza elegancką powagę i lekko „otula” przestrzeń, przez co optycznie ją zacieśnia. Najlepiej sprawdza się tam, gdzie zależy nam na nastroju koncentracji i wyciszenia, czyli w gabinecie, bibliotece, sypialni lub salonie jako kolor ściany akcentowej. Na dużych płaszczyznach podkreśla jakość wykończenia, dlatego warto zadbać o równe, dobrze przygotowane ściany.

To kolor, który pięknie współpracuje z naturalnymi materiałami. Dobrze wygląda z dębem w średnich i ciemniejszych tonach, olejowanym orzechem oraz z kamieniem o ciepłej, piaskowej nucie. Żeby wnętrze nie stało się zbyt ciężkie, warto równoważyć go ciepłymi odcieniami złamanej bieli oraz spokojnymi beżami. W nowocześniejszej wersji można dodać czarne detale i szczotkowane metale, a w bardziej przytulnej odsłonie sprawdzą się tkaniny o wyraźnej fakturze, jak len, wełna i welur w karmelach oraz czekoladowych brązach.
Barwa wyraźnie zmienia się w zależności od światła. W dziennym, zwłaszcza przy północnej ekspozycji, może wydawać się bardziej szarozielona i chłodniejsza, natomiast w popołudniowym słońcu zyskuje oliwkową głębię. Ponieważ jest ciemna, najlepiej czuje się we wnętrzach z dobrym dostępem do światła dziennego i z przemyślanym doświetleniem warstwowym. W oświetleniu sztucznym warto wybierać źródła ciepłe do neutralnych, które wydobędą naturalną, przyjazną nutę koloru i ograniczą wrażenie przygaszenia (2700–3000 K).

POLECANE
POLECANE













